Artplastica.pl
Historie naszych pacjentów
Powiększanie piersi
Veronika Ubanwa (fotomodelka):„O większym biuście marzyłam od dawna.
Uważam, że decyzję o operacji przemyślałam bardzo gruntownie i byłam
na nią w stu procentach zdecydowana.”
Kiedy myślałam o czekającym mnie zabiegu, czułam głównie przyjemne podniecenie na myśl o tym, że lada chwila spełni się moje marzenie. Ale chociaż byłam pewna swojej decyzji, w dniu operacji dopadł mnie stres. Nietrudno to zrozumieć – w końcu czekał mnie zabieg chirurgiczny w pełnej narkozie. Na szczęście personel kliniki i mój lekarz prowadzący, pomogli mi przez to przejść. Cierpliwie koili moje nerwy i odpowiadali na wszelkie, nawet najbardziej abstrakcyjne pytania. Bardzo uspokoiła mnie rozmowa, jaką przeprowadziliśmy z doktorem tuż przed zabiegiem. Po niej wszystko zaczęło się układać po mojej myśli.
Obawy związane ze znieczuleniem ogólnym, okazały się bezpodstawne. Na bloku operacyjnym zasypiało się bardzo komfortowo, a kiedy się obudziłam byłam zaskoczona, że jest już po zabiegu. Nie odczuwałam bólu, wręcz przeciwnie – mogę nawet powiedzieć, że byłam w euforii. W klinice, w której spędziłam 2 dni, byłam otoczona troskliwą opieką pielęgniarek oraz doktora, który wykazywał duże zainteresowanie moim samopoczuciem. Pobyt w klinice wspominam bardzo miło i mogę go nawet porównać do krótkich wczasów.
W drugiej dobie po operacji zdjęto mi opatrunek, więc mogłam w końcu odetchnąć pełną piersią. Wtedy także zobaczyłam już pierwsze efekty. Dolegliwości bólowe przyćmiło zadowolenie, bo już na tym etapie, mimo utrzymującego się obrzęku, mogłam stwierdzić, że operacja spełniła moje oczekiwania. Widziałam również zadowolenie na twarzy doktora. Po zdjęciu opatrunku mogłam już bez problemu wziąć prysznic i założyć specjalny biustonosz bez fiszbinów .
Po powrocie do domu odczuwałam niewielki ból i dyskomfort, który towarzyszył mi głównie w pozycji leżącej. Było to spowodowane koniecznością spania na plecach. Ale poza tym funkcjonowałam w miarę normalnie, już w czwartej dobie wybrałam się na nagrania do Wrocławia.
Pierwsze efekty mogłam zobaczyć po zdjęciu opatrunku w drugiej dobie po zabiegu, jednak w tym czasie piersi były jeszcze obrzęknięte. Opuchlizna znikała stopniowo i piersi z dnia na dzień wyglądały ładniej, coraz bardziej naturalnie i stopniowo stawały się miękkie w dotyku.
Od zabiegu minęły dwa tygodnie i mogę już z pełną świadomością stwierdzić, że jestem bardzo zadowolona. Uważam swoje piersi za idealne. Najchętniej chodziłabym cały dzień bez biustonosza i podziwiała efekty w lustrze. Na razie jednak nie jest to możliwe, bo noszenie specjalnego biustonosza jest zalecane przez okres 6 tygodni, mogę sobie robić jedynie godzinną przerwę w ciągu dnia. Doktor zapewnia mnie, że biust najlepiej będzie wyglądał po 2-3 miesiącach po zabiegu, ale ja nie wyobrażam sobie, że może wyglądać jeszcze lepiej.
Konsultacja z doktorem jest zalecana po 2 miesiącach od zabiegu. Do tego czasu trzeba starannie stosować się do jego wskazówek. Oprócz noszenia przez 6 tygodni specjalnego biustonosza bez fiszbin lub sportowego oraz pasa uciskowego powyżej piersi, muszę pamiętać o dezynfekcji miejsc po cięciach i zmianie opatrunku co dwa dni. Po tygodniu po operacji nastąpiło przycięcie szwów przy samej skórze. Po 2 tygodniach można zdjąć już plastry i nanosić maść na blizny.
Z drugiej strony uważam się za osobę pokorną z natury i sądzę, ze operacja odbyła się w idealnym dla mnie momencie. Może gdyby to się stało na przykład 2 lata temu, nie byłabym w stanie docenić efektów zabiegu w tak znacznym stopniu jak dziś...? Była to z mojej strony w pełni świadoma i przemyślana decyzja, a myślę że to bardzo ważne. Jedyną rzeczą, której mogę żałować jest to, że wiedzę na temat zabiegu powiększania piersi czerpałam z wielu źródeł, również tych mniej wiarygodnych jak internet, co niepotrzebnie tylko podsycało moje obawy.
Z własnego doświadczenia radzę osobom, które zastanawiają się nad takim zabiegiem, by przede wszystkim przeprowadziły szczerą rozmowę ze specjalistą w dziedzinie chirurgii plastycznej. Nie ma sensu denerwować się niepotrzebnie i nakręcać opowieściami internautów. Każdy przypadek jest inny, a najważniejsze to znaleźć dobrego chirurga, który wszystko przystępnie wyjaśni i rozwieje – często niepotrzebne – obawy.
Korekcja nosa - Historia Małgosi
"... nie pamiętali nawet mojego imienia, mówili: ta z wielkim nosem..."
